ماچی برلپ  حاجی

این  دو سه سال اتفاقات عجیب و باور نکردنی افتاده است، خوب دقت کنیم شبیه اصحاب کهف شده ایم از غار   درنگ و تردید بیرون آمده ایم اما دیگر سکه ها یمان  رونق ندارد، سکه صحت، دل خوش ، برکت  بنظر می رسد اصلا رواج نداشته اما چنین نیست ، همین پیشترها توی بندر ما با وجود بسیاری از نداری ها و کاستی ها، به هر بهانه  افراد در قالب قوم، خویش، همسایه و همشهری ، خوب و بدشان را نه در فضای مجازی بلکه در محیط واقعی  به اشتراک می گذاشتند.

در ماه ذیحجه، آیین های ویژه برای راهی کردن حجاج به بیت الله، ایامی که حاجی در زیارت بود، برگشت و استقبال و دیدار و ولیمه دادن حاجی ها،، غوغایی می شد، تقریبا در  هرسال،قوم و خویش و یا همسایه و همکاری به این سفر معنوی می رفت و تو  فرصت می کردی در یک  جمع از دوستان  حضور پیدا کنی.

در یکی از همین سال ها به اتفاق تنی چند از دوستان و همکاران  با هدف  ملاقات حجاج همشهری و عرض زیارت قبولی در کوچه پس کوچه های شهر  پرسه می زدیم هر منزلی که یا چراغانی شده بود و یا علایم و نشانه هایی از حضور حاجی داشت که مهمترین  آن تجمع  عده ای مستقبل در کنار درب ورودی منزل بود