از پنجره اتاق تنهاییم                       به ساحلی دور دست می نگرم

 خورشید امید بودن  تو                  در شط خیس مژگانم غروب کرد

سبخزار حسرت دیدار                   مرا در سراب بیابانهای خشک رها ساخت

دل تمنای تو می کند                  مهرت زبانه می کشد، ای گلواژه وفا

آموزگار مدرسه مهر                    بر لوح ضمیرت جز خط عشق نبود

تو را قلب ایستاد                       و مردمان بندر به احترامت برخاستند

 

 

                                                       اردیبهشت 1400     علی خلیجی