ديلم- بوشهر- ديار من

برگرفته از سایتهای استان بوشهر

در آن زمان خدمت كردن به مردم و هم نوع خود، از قرب و ارج بالايي برخوردار بود
خود به ساختن ميز و نيمكت و گچ اقدام مي كردیم

- در چه سالی و در کجا به عنوان دانش آموز به مدرسه رفتید؟
- در سال 1312 در دبستان پهلوي در بوشهر .
- از معلمان دوره دانش آموزی خودتان چه کسانی را به یاد می آورید؟
- آموزگار كلاس اول: آقاي محمد افغاني، آموزگار دوم: آقاي شيخ محمد دشتي، آموزگار سوم: آقاي شاه ابراهيم مهيمني، آموزگار چهارم: آقاي عباس احمد زاده.
- حال و هوای مدرسه و درس خواندن در زمان شما چگونه بود؟
- بسيار خوب بود، هر كسي تلاش مي كرد كه بهتر درس بخواند و به كلاس بالاتر برود. درسها خيلي مشكل بود، كتابها قطر زيادي داشتند. آموزگاران مدرسه مي بايست از سواد بالايي برخوردار بوده باشند تا بتوانند تدريس كنند.
- در چه سالی استخدام شدید؟ و چه شد که به استخدام آموزش و پرورش درآمدید؟
- درآبان ماه سال 1322. در سن 17 سالگي، به علت علاقه شديد به آموزگاري و خدمت به مردم، زيرا در آن زمان خدمت كردن به مردم و هم نوع خود، از قرب و ارج بالايي برخوردار بود.
- در طول خدمت خود در چه شهر و روستاهایی به تدریس اشتغال داشتید؟
- از بدو استخدام (آبانماه 1322) بعنوان مدير و آموزگار در دبستان چهارم كلاس بوستان خارگ، در سال دوم بعد از ازدواج سمت آموزگاري دبستان فردوسي (براي چند روز) و بعد به سمت آموزگاري دبستان پهلوي بوشهر برگزيده شدم. سپس در 24/11/1324 به سمت مدير و آموزگار دبستان اسفنديار بنه گز منصوب شدم و بعد از چند سال به چهار روستايي بندر ريگ در دبستان «پيشوا» مدير و آموزگار شدم. بعد از آن 16 سال در ديلم و روستاهاي آن به سمت مدير، آموزگار، رئيس پاسگاه، كفيل شهردار منصوب شدم و با اشتياق خدمت نمودم. سپس به كنگان رفته و 1 سال نيز در آن شهر اقامت گزيدم، مديريت دبستان اختر كنگان را بعهده داشتم. بعد از كنگان تا پايان خدمتم در اهرم مديريت مدرسه انوشيروان را بعهده داشتم.
- امکانات آموزش و پرورش در آن زمان ها چگونه بود؟
- امكانات در اين روستا و توابع و شهرها وجود نداشت و يا اگر بود كفاف نمي داد. به عنوان نمونه خود به ساختن ميز و نيمكت يا گچ اقدام مي كردم.
- معلمان در آن موقع چه اهمیتی برای تدریس قائل بودند و رفتار والدین نسبت به درس خواندن بچه ها چطور بود؟
- ما در آن زمان نهايت فعاليت و تلاش فوق العاده خود را در راه خدمت و سواد آموزي و پيشرفت دانش آموزان انجام مي داديم. بدليل نبودن وسايل صوتي و تصويري و نبود امكانات و وسايل سرگرم كننده، دانش آموزان خود بيشتر به آموختن، رغبت نشان مي دادند و خانواده ها نفوذ بيشتري روي فرزندان خود داشتند، فرزندان نيز فرمانبردار پدر و مادر و اولياي مدرسه بودند.
- در سال های اخیر دیده شده است که انگیزه بسیاری از دانش آموزان نسبت به درس خواندن کاهش یافته است. نظر شما در این باره چیست؟
- به نظر من امكانات بيش از حدي كه اوليا در اختيار فرزندان خود قرار داده اند باعث شده تا درس و مدرسه در ميان آنها گم شده و آموختن معناي واقعي خود را از دست داده است و پيشرفت نيز كمتر حاصل مي شود.
- به عنوان یک پیشکسوت آموزش و پرورش چه سخنی با معلمان کنونی دارید؟
- من دست تمامي آموزگاران عزيز و دلسوز اين مملكت اسلامي را مي بوسم و از آنها مي خواهم با تلاش و جديتي كه در پيش رو دارند، براي پيشرفت فرزندان اين مرز و بوم زحمت كشيده و اجر خود را از خداوند تبارك و تعالي بخواهند.
- یکی از خاطرات خود را از دوران خدمت معلمی بیان کنید؟
- خاطرات بسيارند زيرا زندگی معلمي خود خاطره است. یادم میاید سالهايي كه در دبستان هدايت ديلم مدير بودم، يكي از كلاسها به علت بارندگي و قديمي و خرابه بودن مدرسه فرو ريخت و ما براي تعطيل نشدن كلاس و عقب نيفتادن دانش آموزان شروع به احداث كلاس سياري در محوطه دبستان به وسيله چوب به اصطلاح «كپر» كرديم و نگذاشتیم که درس دانش آموزان تعطیل شود. همچنین خاطره دیگری که یاد دارم این است که در ساعت تفريح كه دانش آموزان در محوطه مدرسه مشغول بازي بودند، دانش آموزي از روي دوش دانش آموز ديگري به زمين افتاد و بيهوش شد، مردم خوب ديلم كه براي من احترام زيادي قائل بوده و هستند از اين پيشامد هيچ گونه بي احترامي و عكس العملي از خود نشان نداند و حتي اقدام به كمك كردن نيز نمودند. دانش آموز را به هوش آورده و ديدم كه دستش شكسته با كمك مردم او را به پيش شكسته بند در خانه برديم و بوسيله دو تا چوب آن را بسته تا مدت زيادي بماند و خوب شود.
- اکنون که به سال های گذشته نگاه می کنید چنان چه در اول راه قرار داشتید آیا بازهم شغل معلمی را انتخاب می کردید؟ چرا؟
- بله با جان و دل و با نهايت شوق، زيرا معلمي شغل انبياست. «من علمني حرفا فقد صيرني عبدا».
- معلمان هم دوره ای شما چه کسانی بودند و آیا از آن ها هم خبری دارید؟
- مرحوم جناب آقاي حاج قنبر آهوچهر، جناب آقاي حاج اسماعيل نبي پور، جناب آقاي مرحوم حاج موسي گنبدي، جناب آقاي حاج غلامعلي شفيعي، مرحوم حاج آقا نبوي، جناب آقاي رضا علي نبوي، جناب آقاي علي نهاري، از كليه عزيزاني كه در طي 31 سال خدمت مقدس معلمي و مديري با من همراه بودند نهايت سپاسگزارم و اگر نامي از آنها برده نشود بعلت نداشتن حضور ذهن مي باشد. كهولت سن به من اين اجازه را نمي دهد كه اسامي همه را بيان كنم.