بارندگی های اخیر در کشور به خصوص در استانهای جنوبی و به ویژه استان بوشهر بارش رحمت واسعه الهی است. درست است که فاصله اندک دریا تا رشته کوههایی که بخش زیادی از استان را محصور کرده فی نفسه می تواند به هنگام بارش شدید در این باریکه ایجاد سیل کند اما  برخی برنامه ها نظیر آبخیز داری و ... به عنوان موانع مهم در بروز سیلاب موثرند.

به هر حال امید می رود پس از سالها کم بارشی امسال شاهد نزول بیشتر باران در کشور باشیم و حداقل  بارندگی به میانگین سالانه کشوری نزدیکتر شود.

مشکل اساسی پراکنش زمانی بارندگی و بارش نا منظم باران در جنوب کشور است. خدا کند با بی تدبیری ما نعمت الهی به نقمت مبدل نشود.

البته در ذهنم تصاویر زیادی از ایجاد سیلاب در استان بوشهر و به ویژه بندر دیلم حک شده است. زمانی که بر اثر بارندگی شدید آب از اطراف و اکناف دیلم به سوی این بندر روانه می شد  -تک راهه مواصلاتی بندر نیزشانه های خود را به زیر آب می دید و اگر از سر اتفاق این امر با مد دریا توامان بود در سطح کوچه و خیابان و بیابان تنها چیزی که به چشم می خورد آب بود و آب و بچه های دیروز بندر اگر از بسیاری چیزها محروم بودند که بودند از لذت تفریح ساده و بی غل و غش برخوردار و با بال زدن  هر شالویی  رویاهای کودکی بچه های بندر تا افق های دور اما مبهم و دست نیافتنی پرواز می کرد

جالب این بود برخی مادران برای در امان ماندن از بارندگی زیاد راه حلی داشتند و آن هم گره زدن آستین پیراهن فرزند بزرگشان(نُغری) بود تا شاید خدا رحمش اید و باران متوقف شود.