بدون ویرایش

با اغاز ماه مبارک رمضان و بر اساس اموزه های دینی و اعتقادات شخصی همواره سعی داشته ام از جلسات قرانی و یا اخلاق  در این ماه  در حد بضاعتم برداشتی داشته باشم.

انچه روح غالب این جلسات است تاکید بر ضرورت  تقید به ارزشهای دینی و اخلاقی است که البته به نوبه خود صحیح و منطبق بر شاخصای معنوی است اما مشاهده برخی موارد و مصادیق در جامعه سبب می شود نوعی یاس در فرد ایجاد شود زیرا بسیاری از شنیده ها و مشاهداتش با آنچه اصول و ارزشهاست  متفاوت می نماید.

اشاره به برخی از این مصادیق  مفید به فایده است

در آستانه انتخابات برخی افراد که قصد حضور در صحنه رقابت را دارند از هر فرصت برای  ارتباط گیری با گروههای مختلف استفاده می کنند که حضور در محافل گوناگون و حتی دریغ نکردن از شرکت در  مراسم عروسی و ختم و ... از این دست امور می باشد.

به خواننده این سطور حق می دهم اگر اظهار بدارند این امر در عالم سیاست معمول و مرسوم است اما  ایا این مساله با ارزشهای اخلاقی و دینی که به ما گفته و می گویند و آموخته ایم  سازگاری دارد. فلان شخص نوعی  که با این انگیزه ها وارد می شود و بعد در مسند وکالت و یا تصمیم گیری قرار می گیرد آیا واجد صلاحیتهای لازم در جامعه ارزش مدار  می باشد.

انشاالله دوستان خرده نخواهند گرفت که  طرح این موضوعات  یعنی چشم بستن بر حقایق و واقعیات و غوطه ور شدن در توهم ایده آلیسم زیرا از رهگذر سابقه حضورم در عرصه های اجتماعی الفبای  این موارد را فرا گرفته ام.

از سوی دیگر  نمی توان به این موضوع اذعان نکرد که در کشور  به دلیل نداشتن پشتوانه لازم شماری از تصمیمات در رده های مختلف  فاقد وجاهت کافی بوده و از این محل افرادی متضرر و مظلوم واقع شوند اگر قائل به این نکته هستیم که فلان بازیکن و یا مربی سرشناس می تواند برای تبرئه خود و یا  خوشبینانه تر احقاق حقش چند ساعتی از وقت رسانه ملی را بخود اختصاص دهد و با گشاده دستی مسئولان تلویزیون بدون محدودیت حرفهایش را مطرح و اسنادش را ارایه نماید چرا بسیار افراد دیگر از این  امر محرومند.

تامل در  ضیق وقت برای برنامه های مفید و  ارزشمند رادیویی و تلویزیونی و  فرصت نیافتن انسانهای  سودمند برای این اب و خاک بمنظور طرح نظرات و دیدگاهایشان ظلمی که از این  محل بر بسیاری از افراد جامعه روا داشته می شود را روشنتر می نماید

نمونه های بسیار دیگری وجود دارد تا سبب شود برخی افراد در  زمینه  عملی و اجرایی بودن  ارزشهای  اخلاقی طرح شده در کانونهای دینی و اخلاقی  مردد شوند.

اما هر یک از ما  نمونه هایی از انسانهای گمنامی را سراغ داریم که  سعی داشته و دارند تا  به آنچه در عرصه اخلاق  آموخته اند عمل نمایند .

 بی شک چنین انسانهایی در جامعه  حضور دارند  و انتظار این است که در جامعه ما  حرکت بسوی ارزشهای اسلامی و اخلاقی  شتاب بیشتری داشته باشد و یکی از رموز دست یافتن به چنین  اتفاق مبارک  آنکه هر فرد تلاش را از خود شروع کند.

از خداوند عاجزانه مسالت نماییم تا این توفیق را در ماه پر فیض  رمضان به تک تک ما  عطا فرماید