اشنایی با بیت فقاهت (2)
مرحوم آیت الله حاج شیخ محمد حسین سلیمانی
ایشان فرزند آیت الله آقا شیخ سلیمان در بهبهان متولد شد و از جوانی مقدمات علوم را نزد والد علامه خویش و سایر علمای طراز اول بهبهان تلمذ نمود و تا حدود سطح را در این شهرستان که براستی مهد علم و دانش و فرهنگ و دیانت بوده بپایان رساند.
وی برای استفاده بیشتر از رشحات فقه جعفری و ادامه تحصیل رحل اقامت به نجف اشرف و کربلای معلی افکند و از محضر علمای بزرگ و مدرسان بنام مانند آیت الله میرزا محمد تقی شیرازی حایری کسب فیض می نماید تا به مقام شامخی از فقاهت دست می یابد.
مرحوم آیت الله شیخ محمد حسین سلیمانی اعلی الله مقامه بدستور مرحوم شیرازی برای تبلیغ و ترویج شرع مقدس به زادگاهشان بهبهان عزیمت می کنند و منشا خدمات زیادی در این دیار می شوند.
به دلیل همجواری بهبهان با بندر دیلم و به تقاضای اهالی دیلم رهسپار این بندر محروم و دور افتاده و فاقد ابتدایی ترین امکانات می شود.
این عالم روحانی و وارسته بدور از تشریفات بود و برغم محرومیتهای آنروز منطقه در بندر دیلم اقامت گزیده و حدود ۴۵ سال متوالی در این شهر مرزی به ترویج احکام اسلام همت می گمارد.
منزل ساده و محقر آن روحانی جلیل القدر ملجا مردم محروم منطقه بود که خوشبختانه به همت ورثه محترم آن فقید سعید و با تقبل هزینه مبدل به کتابخانه امام جعفر صادق(ع) بندر دیلم شده است و انتظار دارد متولیان امر در صیانت و حفاظت از این مرکز علمی که یادگار مجاهدت عالمان وارسته مذهب جعفری است دقت بیشتری داشته باشند.
مرحوم حاج آقا شیخ محمد حسین سلیمانی از مناعت طلع و روحیه والا یی برخوردار بوده و ساده زیستی- حسن خلق و ملاطفت و مهربانی و خیر خواهی ایشان زبانزد اهالی بندر دیلم و ساکنان شریف منطقه لیراوی بوده است.
ایشان دارای طبع فوق العاده و خوش قریحه و اهل شعر بوده است که متاسفانه همانگونه که شرحش رفت به علت فقدان ابتدایی ترین امکانات تالیفات ایشان به زیور چاپ و نشر آراسته نشد که از جمله می توان به منظومه ای در فقه و حاشیه بر معالم الاصول اشاره کرد.
در سالیانی که حکومت ستمشاهی رضاخانی فعالیت روحانیت و عزاداری خامس آل عبا حضرت سید الشهدا را ممنوع کرده و ماموران محلی شدیدا با مظاهر دیانت و شریعت برخورد می کردند آیت الله سلیمانی با اشتیاقی وصف ناپذیر و علیرغم تنگناها و تضییقات به اقامه عزاداری سالار شهیدان پرداخته و پیشتاز مردم ولایتمدار بندر دیلم در این خصوص بود.
از نشانه های دلسوزی این روحانی متعهد و سختکوش این است که با هزینه شخصی و به دلیل فقدان آب اشامیدنی مبادرت به احداث آب انباری در محلی بنام " مغدر" که در محدوده دیلم واقع است- نمود که در مواقع خشکسالی و بی بارانی مورد استفاده اهالی قرار می گرفت.
این روحانی آگاه و اندیشمند که در همه ابعاد و به تمام معنا همراه و یاور مردم بود پس از چند دهه خدمت به فرهنگ و مذهب جان بجان آفرین تسلیم نمود و در آرامگاه ابوحسین در شهر مقدس قم دفن شد که همواره آرامگاه این روحانی محل زیارت اهالی و مریدان بوده است.
ادامه دارد......